Okumak

Basit bir eylemdir okumak.

Bir reklam afişini, gazeteden bir haberi, bir mezar taşını, bir paragrafı ya da sıradan bir duvar yazısını okuyabiliriz.

Mühim olan okumak değildir aslında. İşin aslı veya gizemli olmasına tek sebep bana kalırsa,

okurken zihnimizde yer eden kelimeler.. “Oku..” diyor bizi bilen ilk olarak.

Kendini okumakta bu eylem içine giriyor.

Bir ordu oluşuyor içimizde kelimelerden, bizden habersiz. Psikolojide algıda seçicilik diye tabir edilende budur belki bilemiyorum. Araştırmadım daha önce detaylı olarak sadece duyusal bir bilgi bendeki.

Dikkat edersek eğer ilginç bir şeyler çıkar mı biriken kelimelerden bize dair?

Bir sır..bir yol..bir mihmandar olur mu zihnimizdeki kelimelerden… Doğruyu bulma çabasında okuyarak biriken sermayemiz bize ışık tutar mı? Hakikati mi okumuş gözümüz doğruyu mu almış zihnimiz…

Kim bilir?

İçimize dönüp bakmaya değer mi dersiniz?…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir