Yağmur’un Toprağı

Sessizce yağar yağmur.. Uzaklarda, çok uzaklarda bir sis.. Sanki gel diyen bir tılsımla çağırır seni yıldızları perdeleyen bulutlar… Koşar adım götürür seni yalnızlığa, umarsızca. Alır seni çeker, çeker karanlığa.. Ardında izlerin kalır geceye kimsesizce.. Uğultuların vuruşu usanmadan yüreğine, toprak gibi biçare… Gidersin, girersin esaretine… 

Sevgilim! Seninle, gökkubbenin altında duran uzanamadığımız bir ağacın yasak meyveleri olmak… Sevgilim! Sensiz, gökkubbenin üstünde duran fezanın sonsuzluğunda kaybolmak…

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir