Özdemir Âsaf Arun

Belkide yıllar sonra şiirlerinin şarkılaştırıldığını görseydi ne derdi? Ki beste yapanların amacı da şaire hizmet değildi. Özdemir Âsaf yalnız bir şairdi, “yalnızlık paylaşılamazdı” onun indinde. Sevdikleri vardı illâki, sevenleri de. Kıyamazdı kalbine intihab ettiklerine.. Suskun, sessiz, köşe bucak bir adamdı. Bir aile babası, bir eşin dostu, bir kalemin sırdaşıydı ama gömdü içine suskunluklarını. Düşmezdi elinden samsun sigarası, demli çayı ve satırları… kimsenin okuyamadığı..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir